Quint en Sheila

Oooh ik loop zo achter in bloggersland, heb zoveel foto's van shoots die ik nog wil delen, wist niet waar te beginnen...
Deze er maar eerst even uitgepikt.Gemaakt eind zomer vorig jaar.

Had dit al een tijdje in mijn hoofd, en zag het al helemaal voor me.Locatie had ik ook al gespot, en dan is het alleen nog de vraag ; wanneer ?
Ik zag voor mij een tuttende Quinty met Sheila, zoals ze altijd doen en Sheila helemaal haar brave-ik-vind-alles-goed-als-je-er-af-en-toe-maar-wat-lekkers-instopt zelf.Gewoon lekker gezellig en idyllisch.

Hoe het ging ;
Kind op pony, ik erop de fiets naast met pony aan de hand, zware cameratas achterop de fiets naar dat mooie stukje een eindje verderop.
Ondanks dat ik beiden helemaal ingespoten had met anti- mug en ander ongedierte, had vooral Sheila er erg veel last van. Het was al één en al gedribbel naast me op de weg ernaar toe. Ze is niet groot, maar als madam de kop er in gooit,dan moet heel mijn 1.58 m ook in de strijd gegooid worden.Dus toen ik aankwam was mijn arm al lam, ha ha

Eenmaal daar, wou ze niet stilstaan.Rotmuggen.Quinty vond het ook al minder met al dat gewiebel en het ongedurig slaan naar die beesten. Worden ze nou elk jaar groter ofzo ?!
Jullie geloven het niet, ik heb nog geen 15 min. foto's staan schieten. Snel, snel, snel. De helft van de tijd geen tijd om het licht te meten. Wel gemeten, stond Sheila alweer helemaal de andere kant op, of 5 meter verderop.Echt, normaal parkeer je haar gewoon ergens,en dan staat ze er over 10 minuten gewoon nog . Kinderen en dieren, onvoorspelbaar. ;>)
En tot overmaat van ramp sprong Q er even af omdat ze moest plassen, en ging Sheila op haar voet staan.Q helemaal boos,was er helemaal klaar mee, en wou niet meer. Ook wou ze niet meer terug op Sheila. Dus moeders op de fiets, kind achterop,zware tas om mijn schouder, en weer een dribbelende Sheila naast de fiets..
Alles voor een mooi plaatje :>)

En dit is het resultaat ;
Ziet er toch heel relaxed en ontspannen uit ? Ha ha ha. Wij weten wel beter ;>))
Gelukkig stond Sheila ook af en toe een sec. of 10 stil, waardoor Quinty niet druk was om haar op de plaats te houden, en kon ik haar toch nog een lach ontlokken :)










Dit is haar hierkrijgikallesmeegedaan blik.Vooral bij papa.


Dit is haar ikbenhetereigenlijkhelemaalnietmeeeens hoofd ;









Er komt nog van alles meer via mijn fotoblog, dus hou het in de gaten !

Happy Valentijnsday !!

Voor degene die er wat aan doet ;

Fijne Valentijn vandaag !




Deze stond er voor mij vanochtend <3 Lieeeef !

( I phone pic)

En voor degene waarvan lief niet aan Valentijn doet,het vergeten is, of het commerciële onzin vindt ( want dat is het ook wel een heel klein beetje )... So what ? Het gaat erom wat hij/zij het hele jaar door voor je doet , en het draait niet om deze ene dag. Toch ?

Fijne dag verder !
xxx

Alweer een jaar geleden..

Precies vandaag...waar blijft de tijd ??

May all your wishes come true

2011 jaar was een heftig jaar.Het jaar waarin mijn vader er zomaar ineenkeer binnen twee weken niet meer was.Waarin mijn moeder per ambulance afgevoerd werd met een zo zware longontsteking dat ze een paar dagen niet zonder extra zuurstof kon.
Maar dat was 2011..





Nu is het 2012.
Een heel nieuw jaar.Een heel nieuw begin...

Dag 2011. Hallo 2012 !





En een beetje laat mischien, maar allemaal nog de allerbeste wensen voor 2012, and may all your wishes come true, of als het een beetje in de buurt komt is dat ook al heel mooi.
Gewoon ervoor gaan ! Niks uitstellen wat je vandaag nog kunt doen.

Kerstavond - en ochtend...

Op kerstavond bakt Herman altijd bak- en bloedleverworst. Ik hoor de meesten nu ' bah ' roepen, ha ha . We eten het maar 1 keer per jaar en het smaakt me dan ook heerlijk. Als er nog wat over is willen we een andere dag nog wat bakken, maar dan ben ik er eigenlijk wel klaar mee, vind het dan ook niet meer zo lekker. De magie van kerstavond zal er dan wel af zijn :>)

Daarna was het lekker bankhangen. Met een een stripje, een boek , de krant en een laptop.




En dit voor mijn neus. Hiervan zijn wij rond de kerst altijd grootverbruikers.
Mooi uitzicht ook vanaf mijn plekkie, hé ?



Later nog even wat sterretjes aansteken met Papa



Kijk Chuma dan loeren om het hoekje ...



Dit is mijn uitzicht wat later op de avond . Iets rosé-achtigs zoet met bubbels van Appie. Lekker joh !



En dan, als iedereen op bed ligt , sneak ik altijd nog weer naar beneden , om foto's te maken van de kerstboom , genietend van de stilte.Is namelijk zeldzaam hier in dit huis.





En de volgende ochtend staat er een mooi gedekte tafel klaar, die Quinty en ik de avond ervoor al gedekt hebben.In de traditionele kerstkleuren.




Heel zuinig ben ik op dit servies. Ik heb van alles maar 4, en ik kan er niks meer bij kopen.:>(








En natuurlijk mochten de Christmascrackers ook niet ontbreken. Quinty had ze mooi in de kopjes gezet.







Oké, onderstaand heeft niks met kerstavond of kerstochtend te maken,maar hoort er voor mij toch bij.

Quinty, vlak voordat ze na het kerstdiner van school ging .


En Joel, helemaal klaar om naar zijn eerste bal te gaan .



En als we dan toch bezig zijn.
Onze trouwe Cézai, nu 2 jaar , tijdens de winterwandeling deze maand met heel veel broertjes en zusjes van de honden.
De goeiigheid straalt er van af. Lief voor mens en dier. Maar ook vreselijk waaks en heel alert op de dingen die om het huis gebeuren, vooral s'avonds .Beware ! ;>)




En haar volle zus Chuma, 7 maanden oud.
Zich van geen kwaad bewust. Nog niet. Als Cézai aanslaat huppelt ze er vrolijk achteraan, maar ze snapt eigenlijk nog niet goed waarom :>) Komt allemaal nog.
Vreet alles wat los en vast zit.Met die moet je 10 stappen vooruit denken, want daar zit geen eetrem op. Schijnt ze van haar moeder te hebben .;>)
Kijk die prachtige ogen en die megaoren dan. Straks gaat ze nog vliegen.



Beide foto's zijn gemaakt door Ilse Hulsebos. Eigenaresse van Kani, de vader van Chuma en Cezai.

Fijne kerst !

Langs deze weg wens ik iedereen heel veel liefde , geluk en gezondheid voor 2012 !!

Happy 13 !

13 jaar ben je gisteren alweer geworden. Tjonge, wat gaat dat snel.De dag dat je geboren bent, de hele zwangerschap, ik kan het me nog levendig voor de geest halen. Ook je eerste zinnetje . Je zat bij me op schoot, ik had je voorgelezen voor het slapen gaan, en er stond een glas water op het kastje.Je wees er naar en zei ; ik - dosh . Je was 15 maanden oud. Grappig dat zulke dingen dan ineenkeer weer voorbij schieten. En dat voorlezen, dat hebben we lang vol gehouden.Begonnen toen je een maand of zes was met hele grote prentenboeken plaatjes benoemen en bekijken ( dat vond je geweldig ! ) en doorgegaan tot toen je al ruim 12 was. De hele serie van Schippers van de Kameleon tot Thea Beckman en van alles daar tussen in.
De credits gaan naar papa . Wat dat betreft zijn de taken verdeeld. Vanaf dat Quinty geboren werd is hij jou gaan voorlezen , en ik doe Quinty nog steeds.

En nu zijn we 13 jaar verder. En ga je voor het eerst naar het Voortgezet onderwijs. Met heel veel plezier gelukkig.Gelijk van het begin af aan zat je daar helemaal op je plek.Een heel ander leventje nu, maar je doet het goed !!









Joel & friends :>)

" Siiiihnterklaaaasje ....

...kom maar binnen met je knak ! " zong Quinty altijd toen ze nog een mini Quinty'tje was..:>)


( Vriendinnetje Renée was ook gezellig mee )


Sinds vorig jaar geloofd ze niet meer , maar geheel volgens traditie gaan we gewoon elk jaar nog met zijn allen naar de intocht.Nee, ' geloven' doet ze niet meer, maar vervolgens is ze wel heel erg druk met het Sinterklaasjournaal, Het huis van Sinterklaas, sinterklaasspelletjes op de PC en allerlei Sint dingetjes aan het uitprinten.

Dit jaar waren we aan de late kant, en hebben we eigenlijk voor het eerst sinds Joel geboren is de intocht gemist. Maar gelukkig stond de goede man en zijn Pieten nog op een podiumwagen te feesten, en zagen we nog net hoe Americo werd weggereden in een super de luxe grote paardenvrachtwagen helemaal alleen voor hemzelf. Had ie ook wel verdiend.





Chuma was ook mee, het dametje is nu 6 maanden, en zit weer in een andere levensfase. Dus weer in het kader van het socialiseren mee naar Sinterklaas. Want hier op de boer komen we niet veel tegen ..En een niet goed gesocialiseerde Ridgeback is niet altijd een leuke Ridgeback( Geldt natuurlijk voor alle honden, alleen hebben deze nogal wat kilo's en spieren in de strijd te gooien) .Nou, ik had spijt als haren op mijn hoofd .Totaal niet meer aan haar vraatzucht en de pepernoten gedacht. Als een stofzuiger ging ze door de straten, het was een waar walhalla voor haar. Ik denk dat de gemeente haar wel graag in dienst wil nemen.
En vervolgens waren de pieten ook niet te beroerd om haar wat toe te stoppen.




En wat dat socialiseren betreft ; laat maar. Die is echt nergens van onder de indruk. Vind alles normaal. Dwars door de mensenmassa. Langs fanfares. Geaaid worden door de Pieten.Ballonnen die naast haar knapten.Ze haalt er gewoon haar Ridgebackschouders voor op.

( Esther en co,www.kaniakilah.nl ,jullie fokken honden met heel veel zorg en aandacht en met super karakters !
Dat blijkt uit alles ! Wij zijn iig super blij met onze twee meisjes ! )

En natuurlijk mocht de schoen weer gezet worden. En ze zongen er zowaar nog liedjes bij ook...


( Photo's by I phone )

En toen was het dan zover...

..nou ja, niet helemaal, want deze week was het eerst kennismakingsweek.
Van sportdag tot BBQ, zwemmen en levend stratego , een dansworkshop en poolen en darten met als laatste een debatavond waar de ouders bij mochten zijn.




S'middags hadden alle vijf 1e klassen al geoefend en mochten zich opgeven voor de avond om mee te doen ; debateren met alle ouders als publiek. Joel had zich ook opgegeven.

Geweldig leuk om te zien hoe hij zich al voortbewoog als eerste klassertje en al leuk contact had met andere kinderen.



De kinderen wisten niet van te voren in welk debat ze ingedeeld werden.
Joel zat in een ballondebat.Je zit dan met zijn allen in een ballon die zich bv elk moment te pletter kan varen tegen een kerktoren. Je moet een bekend persoon voorstellen, of een voorwerp die je dus ter plekke verzint, en iedereen er proberen ervan te overtuigen waaarom jij NIET uit de ballon moet.

Joel zei dat hij het ballonmandje was, en als ze hem eruit zouden gooien, iedereen eruit gegooid werd.


Er was nog een mes, een atoombom, een touwtje en de gasbrander. Ze moeten elkaar er dan uit praten, met het publiek als jury.



Joel probeert hier iedereen te overtuigen waarom hij er niet uit moet.
Uiteindelijk heeft de gasbrander het gewonnen.Maar het was leuk ! En ik vond het dapper van hem!

Maandag begint het echt voor hem,en van wat ik nu heb gezien, gaat het vast allemaal goed komen en zal hij zijn plekje wel vinden.